Antreste madrugada adrento, antre músicas, beisos, ritmos, deseios, botos,…tantos, tantos beisos.
Un pouco antes caírun de l cielo berboletas brancas, sbolaciantes cumo que para me trasmitíren paç, aqueilha paç na alma que todo mundo deseia i que nien siempre se l chega. Era niebe, ua hora antes de salir de mie casa. Inda pensei: se nun parar nun mos podemos abinturar a salir de casa, porque dezassiete quilómetros sien ber seinha de strada i cun l carro a sgobiar-se nun ye un buon ancomeço de anho. Parou dieç minutos apuis.
Ritmos anterrumpidos pul cuntar d´alrobés, 12, 11,…1 i, meia nuite sonou ne l reloijo de la Sé i mais un anho que acabou de nacer.
Brindes, beisos, botos, abraços, muita giente, algua mie coincida, muita nó.
Gustei i, apuis l sunriso de Teresa ye meigo i al mesmo tiempo alegre i ye cuntagiante, tanto cumo ls sous passos de dança bien ritmados,i treinados cun l folclore i danças de salon.
Pista de dança, música que nun chegaba para animar ls beiladores menos apaixonados por beilar. Outros que cumo you beilan nien que seia cun música de cousa ningua, chegou i sobrou para sudar. Claro que doutro tipo you nun tenerie deixado l baile a las trés de la manhana. Cansa-me mais beilar, cumo qualquiera fazer outra cousa sien antusiasmo. An todo tengo que poner paixon…
Ritmos africanos a que nun registo, porque sentindo-l drento a belhiçcá-me, l miu cuorpo bibra anque nun se beia quaijeque mexer. Fui l causo de onte. Dues ties de ourige africana beilában naquel ritmo eirótico de mexer de quadriles i barrigas sien qualquiera trabon als deseios de l cuorpo i de la alma, i beilában cun todo: l cuorpo, l´alma, l pelo , las unhas,…todo! Mais trés mulhieres se ajuntórun cun menear de cuorpo cefrente, uas porque nun sabien, you porque nun me lhibertei l que gustarie, porque ls tius stában ambaçbacados a mirar, muitos deilhes. Ne l meio de muita giente, anque yá steia mui canastron, you tenerie meneado ls quadriles i la barriga cumo se quejisse acribar grano i ajuntar la palha no ambeligo. Assi nó, acribei tan debagarico que nun chegou para botar la palha parriba. Pena, porque you gusto muito de me lhibertar an ritmos, dua forma mui natural!
E assi fui seguindo la fiesta de passaige de anho cun animaçon para dar las buonas benidas a 2010. Spero que baia a ser un anho de bencir crises, para mi de muita criatibidade i sobretodo saúde; l restante tamien benirá…
Especiosa ye ua aldé de l cunceilho de Mirando de l Douro, çtrito de Bergáncia. La lhéngua falada ye l mirandés mas poucos la sáben screbir por haber sido ua lhéngua oural. Agora sendo oufecial yá puode ser screbida cun regras. Ye an mirandés que scribo eiqui nesta jinela birada pal mundo. BIEN BENIDOS EIQUI i an, http://www.adelaide-monteiro.blogspot.com
sexta-feira, 1 de janeiro de 2010
Al anho de 2009
Un anho que passou
Que por nós passou
I que tantas marcas deixou
Un die te ressucitarei
Un die te cantarei
Un die te recordarei
Atrabeç de palabras, te renacerei
A letras de ouro, te scriberei
An stória grabada, eimortalizado
Anho de 2009, nien buono, nien malo, mas antes , un anho marcante para mi.
Que por nós passou
I que tantas marcas deixou
Un die te ressucitarei
Un die te cantarei
Un die te recordarei
Atrabeç de palabras, te renacerei
A letras de ouro, te scriberei
An stória grabada, eimortalizado
Anho de 2009, nien buono, nien malo, mas antes , un anho marcante para mi.
quinta-feira, 31 de dezembro de 2009
L derradeiro deste anho
Cheira a afelhós na sartiana
Cheira a outro anho
A ancomeçar manhana
Cheira a manjares
Fiede a fome
Daquilho que a un sobra
Mas que outro nun come
Cheira a outro anho
A ancomeçar manhana
Cheira a manjares
Fiede a fome
Daquilho que a un sobra
Mas que outro nun come
quarta-feira, 30 de dezembro de 2009
Eirá a ser
Stamos acerquita de l fin de anho, este anho de 2009, que fui l´anho an que you fiç sessenta anhos, nun son muitos, mas tamien nun sou poucos. Tamien fui l´anho an que aposentei, custoso para muita giente, sobretodo para aqueilhes que nun ténen outros antresses ou nun ls crian i assi se beian cun to l tiempo i sien tener cun que l acupar. Nun ye l miu causo, tengo muito, anque astanho nun tenga aporbeitado l tiempo dua forma mui porbeitosa.
Fui ´l anho an que ancomecei a screbir an Mirandés, no die 1 de Janeiro fiç l miu blog an pertués i ancomecei a publicar stórias i poemas ne l Luso Poemas que andában an gabetas i que naide coincie. Poucos dies apuis criei l blog Especiosameuamor, adonde agora stou a screbir i atrabeç del coincie giente que apuis ancuntrei i de quien gusto muito. Atrabeç del fui cumbidada por Amadeu Ferreira a screbir un lhibro de poesie i que yé stá porparado para antregar na eiditora. Fui un anho de alguas supresas, anque you nun ache que tebisse sido un anho mui çécional.
Anho Nuobo, bida nuoba, hai que ancomeçar melhor, para seguir ls dies cun más aplicaçon de ls antresses pessoales que tengo.
Nun sei porquei, mas çque me aposentei, tube mais clara cuncéncia que yá staba nua eidade abançadota i que nun poderie çperdiçar l tiempo; assi tengo que fazer!
Fazer por ancomeçar bien cada anho, adbertido, an fiesta i de perferéncia a beilar. Ye assi que fazerei astanho, cuonto ir a beilar cun l miu tiu que algo custoso fui cumbencé-lo mas que decerteza bai a gostar, ua beç que eirá ancuntrá-se cun muita giente de l sou tiempo i inda para más stá na sue tierra.
Para ua fiesta stou siempre pronta, assi cumo stou pronta para qualquiera ajuntouro i subretodo cun amigos.
L´anho de 2010 bai a ser buono!... L que ancomeça bien,… acaba bien. Assi será.
Para mi eirá a ser un anho de grande criatibidade i creçer de saber, pormeto you a mi mesma.
Fui ´l anho an que ancomecei a screbir an Mirandés, no die 1 de Janeiro fiç l miu blog an pertués i ancomecei a publicar stórias i poemas ne l Luso Poemas que andában an gabetas i que naide coincie. Poucos dies apuis criei l blog Especiosameuamor, adonde agora stou a screbir i atrabeç del coincie giente que apuis ancuntrei i de quien gusto muito. Atrabeç del fui cumbidada por Amadeu Ferreira a screbir un lhibro de poesie i que yé stá porparado para antregar na eiditora. Fui un anho de alguas supresas, anque you nun ache que tebisse sido un anho mui çécional.
Anho Nuobo, bida nuoba, hai que ancomeçar melhor, para seguir ls dies cun más aplicaçon de ls antresses pessoales que tengo.
Nun sei porquei, mas çque me aposentei, tube mais clara cuncéncia que yá staba nua eidade abançadota i que nun poderie çperdiçar l tiempo; assi tengo que fazer!
Fazer por ancomeçar bien cada anho, adbertido, an fiesta i de perferéncia a beilar. Ye assi que fazerei astanho, cuonto ir a beilar cun l miu tiu que algo custoso fui cumbencé-lo mas que decerteza bai a gostar, ua beç que eirá ancuntrá-se cun muita giente de l sou tiempo i inda para más stá na sue tierra.
Para ua fiesta stou siempre pronta, assi cumo stou pronta para qualquiera ajuntouro i subretodo cun amigos.
L´anho de 2010 bai a ser buono!... L que ancomeça bien,… acaba bien. Assi será.
Para mi eirá a ser un anho de grande criatibidade i creçer de saber, pormeto you a mi mesma.
sábado, 19 de dezembro de 2009
La lhebrica na nebada

La niebe bieno
I bieno a muntónes
Ls coneilhos quedúrun
Chenos de cunfusónes
Quedórun ls coneilhos
I las lhiebres tamien
Quedában ancandiladas
Sien saber l que fazien
La lhebrica pequeinha
Fui-se eilha solica
Perdiu-se de la mai
I nun bei nadica
La lhuç de la niebe
Stá a ancandilá-la
Yá boziou i todo
E nun l baliu de nada
A querer fugir
Sbarrou nun talabanco
Como ye qu´hei-de ir
Se stá todo tan branco
Yá zasperada
Tornou a boziar
Ah maizica amada
Beni-me a achar
Anté que pal chano
Mirou assustada
I alhá na niebe
Biu ua pisagada
Era de sue mai
Debrebe la coinciu
Corriu i seguiu-la
I si la çcubriu
Mas assí i todo
Eilha iba assustada
I la mai de percurar
Yá staba mui cansada
Cansada i anraibada
Cun la sue lhebrica
Que sien l dezir nada
L fugiu solica
La mai quedou feliç
Mas percurou-l assí:
Porquei fugiste
De l pie de mi?
Nun bés que nun puodes
Tu sola scapar
Agora stás de castigo
I bás-te a deitar
La lhebrica deitou-se
Fizo l que la mai mandou
I quedou mui triste
Porque nun brincou
Las amigas stában
Todas a jogar
A oubi-las dezie
Nun me torno a scapar
I bieno a muntónes
Ls coneilhos quedúrun
Chenos de cunfusónes
Quedórun ls coneilhos
I las lhiebres tamien
Quedában ancandiladas
Sien saber l que fazien
La lhebrica pequeinha
Fui-se eilha solica
Perdiu-se de la mai
I nun bei nadica
La lhuç de la niebe
Stá a ancandilá-la
Yá boziou i todo
E nun l baliu de nada
A querer fugir
Sbarrou nun talabanco
Como ye qu´hei-de ir
Se stá todo tan branco
Yá zasperada
Tornou a boziar
Ah maizica amada
Beni-me a achar
Anté que pal chano
Mirou assustada
I alhá na niebe
Biu ua pisagada
Era de sue mai
Debrebe la coinciu
Corriu i seguiu-la
I si la çcubriu
Mas assí i todo
Eilha iba assustada
I la mai de percurar
Yá staba mui cansada
Cansada i anraibada
Cun la sue lhebrica
Que sien l dezir nada
L fugiu solica
La mai quedou feliç
Mas percurou-l assí:
Porquei fugiste
De l pie de mi?
Nun bés que nun puodes
Tu sola scapar
Agora stás de castigo
I bás-te a deitar
La lhebrica deitou-se
Fizo l que la mai mandou
I quedou mui triste
Porque nun brincou
Las amigas stában
Todas a jogar
A oubi-las dezie
Nun me torno a scapar
Etiquetas:
Cuontas de nineç
sexta-feira, 18 de dezembro de 2009
Flori
Flori an Dezembre
Ua flor descreta an
Florestas de çanceinho.
Flori an Dezembre
No praino branco i friu
Semiente de Abril.
Ua flor descreta an
Florestas de çanceinho.
Flori an Dezembre
No praino branco i friu
Semiente de Abril.
terça-feira, 15 de dezembro de 2009
Tece un xál se seda
Cun golpes de palabras
Sinte l friu
De perdidos ne l zerto
Maribundos
An dunas ancarambinadas.
Heisita
Mete-se nun capulho
Porteige-se.
Refai-se
An metamorfoses
Sal
Anfrenta la nuite
Bai.
Abana l cuorpo
I la moreira
De que se alimenta.
Fortalcida
Nun smorece
I tece
Un xál de seda.
Amerosa…
Calece.
Sinte l friu
De perdidos ne l zerto
Maribundos
An dunas ancarambinadas.
Heisita
Mete-se nun capulho
Porteige-se.
Refai-se
An metamorfoses
Sal
Anfrenta la nuite
Bai.
Abana l cuorpo
I la moreira
De que se alimenta.
Fortalcida
Nun smorece
I tece
Un xál de seda.
Amerosa…
Calece.