Moçambique

Moçambique
Parque da Gorongosa

Douro

Douro
An cama de mofo

domingo, 4 de outubro de 2009

Cun eilhes



Cun ls mius passos
Fago ua manta
Caliente,
De tanto saracutiar.
Cun ls mius suonhos
Teço un lhençol de seda
Ameroso i perfumado
Cun oulor a campo i a mar.
Cun eilhes me tapo
Drumo
Sperto.
Cun eilhes anfrento la bida
I me fortaleço.



Fiesta de San Grigoiro. 12.08.09

















Retratos sacados por Alcides Meirinhos ( Nieto de tiu Alfaiate de la Speciosa)

sábado, 3 de outubro de 2009

Ties mirandesas aldeanas

A spera de l cuncurso

Las cumbersas de cumadres.





La buossa burra cun esses baraços azules...!... Merecie melhor riata...


Adélia de Caçareilhos ye esta de xambre de flores azules i cor de rosa.
Ye la cantadeira.

Cuncurso de Burros ne l Naso 2009.09.05

a çfilar

a camino de la passarele.
La de baixo ye ambergunhada i nun quier çfilar.

Antre l çfile i l´antrega de l prémio come-se un fenico


Apuis de la bitória
Digna de l títalo de melhor burra de raça mirandesa!...

sexta-feira, 2 de outubro de 2009

Nó!!!



Camina i nun sabe por adonde...
nun conhece ls carreirones.
Sigue un grifo i l´águila que bóla
Camina...
Antre figueiras i fenascos
Antre fragas i chougarços.
Un carreirón mais streito... sigue-lo a miedo!
Un penedo...
Faias,... un percepício!
La cabeça anquemeça a rodar
L riu a puxar
Las piernas a tremer...
Nó!!!
Un poulo para trás...
Las faias
L riu medonho, de fondo
La grima al percepício!...

quinta-feira, 1 de outubro de 2009

Fásta-te soudade!


Fásta-te soudade!
Nun bés que anquemodas?
Por que carga d´auga se há-de achar
que datrás ye que se era feliç!
Por acauso nun se sufrie,
i nun se ancomeçaba a chorar?

Atenta siempre:
Se hoije nun stás miu bien
manhana starás melhor.
Se hoije te zprézian,
manhana dan-te balor.

L´onte yá passou
manhana há-de benir
l´hoije nun l çprezes
percura bibi-lo sien sufrir.

Las mies palabras

Muita beç son bózios de drento de mi
de tristeza ou raiba, de amor, alegrie
ou outras cousas tales, assí.
Outras bezes las mies palabras bénen que nien setas
de las almas de ls outros.
Scarafuncho-l ls sous sentires, fago-me atriç,
ancarno la personaige
i bózio cumo se l bózio fura miu...
Bezes hai tamien que nun hai naide nien nada
que nun seia l miu sprito bagamundo i sonhador
que se pon a eimaginar...i, nesse eimaginar,
de la mente passa al coraçon
i las palabras bénen-me an cachoneira,
cun riata lharga;
ls dedos són uns bulhediços
que nun són capazes de parar.
Dende, sal l poema ou la stória
cumo se fura berdadeira,
screbida cun paixon
cumo se stubisse grabada
hai que tiempos na mimória!

I sal cun paixon...
Siempre paixon,
causo cuntrário las palabras chegan amubidas
i anterro-las nas perfundezas...
Ls poemas uocos...
Las stórias tulhidas...

Arquivo do blogue