La niebe cai
De l cielo cinzento
Apuis dá-le l biento
I peç que se bai
Nun se bai, nó
Solo apanha delantreira
Peç que fuge
Ye niebe cisqueira
Apuis que coalhou
I que l aire se calhou
La niebe que caie
An beilado benie
I you que yá quantá
Que nun bie nebar
Dixe: desta beç, bá
Si me bou a regalar
Apuis na jinela
Quedei a ouserbar
I a screbir un testo
Para todo cuntar
Para cuntar a amigos
A mius filhos i miu tiu
Adonde stán nun neba
Mas diç que fai friu
Agora solo spero
Que nun gele porriba
Senó caímos-mos todos
Naqueilha resbalina
Especiosa ye ua aldé de l cunceilho de Mirando de l Douro, çtrito de Bergáncia. La lhéngua falada ye l mirandés mas poucos la sáben screbir por haber sido ua lhéngua oural. Agora sendo oufecial yá puode ser screbida cun regras. Ye an mirandés que scribo eiqui nesta jinela birada pal mundo. BIEN BENIDOS EIQUI i an, http://www.adelaide-monteiro.blogspot.com
Moçambique
Parque da Gorongosa
Douro
An cama de mofo
domingo, 10 de janeiro de 2010
quinta-feira, 7 de janeiro de 2010
Siempre me agrada la niebe...
Siempre gustei muito de spertar cun niebe: Abrir la puorta de l quarto que daba para uas scaleiras de piedra, caras al Sierro, uolhos meio cerrados de la lhuç clara, todo branquito, árboles muita beç tamien eilhas cargadas de branco.
Yá habie dito a mie mai muita beç, tomara que nebasse!
Fazie falta, responde-me siempre eilha;...apuis you quedo siempre un pouco zeiludida.
Hoije si hai ua pouca, nada que me mate la mie buntade tan grande, mas cumo l cielo inda stá cun un quelor çfrente, puode ser que benga mais.
You si quiero retener las cousas i ls sentires deiqui mas anque you nun queira deixar, eilhes bán-se zbotando. Cumo tal, you datrás sabie ber ne l cielo se eirie a nebar mais i agora stou naqueilha, cumo quien diç, benirá mais niebe ou mais auga que la zbote de beç?
Ye cun isso i outras cousas. Onte ajuntemos-mos a quemer ls reis, porbar l fumeiro na nuite de Reis. Fui un serano bien passado an família, pequeinha, que stá todo mundo porende a fuora a tocar la bida. Éramos seis i fumos quemendo i dando lérias. Fui un cacho de nuite bien passada para que la nuite nun rinda tanto als uossos na cama. Ye pena que la giente yá nun se ajunte a seranar.
Apuis passórun ls Pandorqueiros de Santo Amaro, la pormeira nuite. Yá perdi la cuonta de ls anhos que you nun oubie ls chocalhos de las Pandorcas i que nun staba no die de Reis acá. Las eimages benírun-me andebles, mas senti ua grande eimoçon i tornei l tiempo de nineç i de rapaza. Nun ye la mesma cousa, mas bal l sfuorço de mantener las tradiçones. Sali a la rue i inda fui al pie de l eigreija a dar bibas a Santo Amaro. Deiqui a delantre i anté l die catorze, tornarei, chuoba ou nebe, eirei a las pandorcas.
Nun cadernico screbi an traços lhargos l que eran las pandorcas de la mie nineç a partir de las stórias que miu tiu i Naçimento iban cuntando. Qualquiera die screbirei que agora nun tengo tiempo que bou a encher chouriças.
Yá habie dito a mie mai muita beç, tomara que nebasse!
Fazie falta, responde-me siempre eilha;...apuis you quedo siempre un pouco zeiludida.
Hoije si hai ua pouca, nada que me mate la mie buntade tan grande, mas cumo l cielo inda stá cun un quelor çfrente, puode ser que benga mais.
You si quiero retener las cousas i ls sentires deiqui mas anque you nun queira deixar, eilhes bán-se zbotando. Cumo tal, you datrás sabie ber ne l cielo se eirie a nebar mais i agora stou naqueilha, cumo quien diç, benirá mais niebe ou mais auga que la zbote de beç?
Ye cun isso i outras cousas. Onte ajuntemos-mos a quemer ls reis, porbar l fumeiro na nuite de Reis. Fui un serano bien passado an família, pequeinha, que stá todo mundo porende a fuora a tocar la bida. Éramos seis i fumos quemendo i dando lérias. Fui un cacho de nuite bien passada para que la nuite nun rinda tanto als uossos na cama. Ye pena que la giente yá nun se ajunte a seranar.
Apuis passórun ls Pandorqueiros de Santo Amaro, la pormeira nuite. Yá perdi la cuonta de ls anhos que you nun oubie ls chocalhos de las Pandorcas i que nun staba no die de Reis acá. Las eimages benírun-me andebles, mas senti ua grande eimoçon i tornei l tiempo de nineç i de rapaza. Nun ye la mesma cousa, mas bal l sfuorço de mantener las tradiçones. Sali a la rue i inda fui al pie de l eigreija a dar bibas a Santo Amaro. Deiqui a delantre i anté l die catorze, tornarei, chuoba ou nebe, eirei a las pandorcas.
Nun cadernico screbi an traços lhargos l que eran las pandorcas de la mie nineç a partir de las stórias que miu tiu i Naçimento iban cuntando. Qualquiera die screbirei que agora nun tengo tiempo que bou a encher chouriças.
domingo, 3 de janeiro de 2010
Fago las pazes
Porque nun oubo
Quando me falas
Porque nun beio
Quando por mi passas
Nun me percures
l que stou a pensar
Porque you nada
Te puodo splicar
You sou l que puodo
I nó l que quiero ou debo
I na lhuita que cumigo trabo
You nun ganho nien perdo
Zambaínho la spada
Para me ferir
Pongo l scudo
Para nun ser atingida
Lhuito a sangre friu
An lhuita renhida
Nesta guerra
A que ando a fugir
I quando al fin percuro
Las bandeiras de bitórias
Çcubro ls mius çtroços
Colgados de las mies glórias
Al fin you paro
Quiero antender
Este zantendimento
Que comigo trabo
Sien querer
De drento para fuora
I de fuora para drento.
Mas a seguir
Fago las pazes cumigo
Sien ressantimento.
Quando me falas
Porque nun beio
Quando por mi passas
Nun me percures
l que stou a pensar
Porque you nada
Te puodo splicar
You sou l que puodo
I nó l que quiero ou debo
I na lhuita que cumigo trabo
You nun ganho nien perdo
Zambaínho la spada
Para me ferir
Pongo l scudo
Para nun ser atingida
Lhuito a sangre friu
An lhuita renhida
Nesta guerra
A que ando a fugir
I quando al fin percuro
Las bandeiras de bitórias
Çcubro ls mius çtroços
Colgados de las mies glórias
Al fin you paro
Quiero antender
Este zantendimento
Que comigo trabo
Sien querer
De drento para fuora
I de fuora para drento.
Mas a seguir
Fago las pazes cumigo
Sien ressantimento.
sexta-feira, 1 de janeiro de 2010
Antreste
Antreste madrugada adrento, antre músicas, beisos, ritmos, deseios, botos,…tantos, tantos beisos.
Un pouco antes caírun de l cielo berboletas brancas, sbolaciantes cumo que para me trasmitíren paç, aqueilha paç na alma que todo mundo deseia i que nien siempre se l chega. Era niebe, ua hora antes de salir de mie casa. Inda pensei: se nun parar nun mos podemos abinturar a salir de casa, porque dezassiete quilómetros sien ber seinha de strada i cun l carro a sgobiar-se nun ye un buon ancomeço de anho. Parou dieç minutos apuis.
Ritmos anterrumpidos pul cuntar d´alrobés, 12, 11,…1 i, meia nuite sonou ne l reloijo de la Sé i mais un anho que acabou de nacer.
Brindes, beisos, botos, abraços, muita giente, algua mie coincida, muita nó.
Gustei i, apuis l sunriso de Teresa ye meigo i al mesmo tiempo alegre i ye cuntagiante, tanto cumo ls sous passos de dança bien ritmados,i treinados cun l folclore i danças de salon.
Pista de dança, música que nun chegaba para animar ls beiladores menos apaixonados por beilar. Outros que cumo you beilan nien que seia cun música de cousa ningua, chegou i sobrou para sudar. Claro que doutro tipo you nun tenerie deixado l baile a las trés de la manhana. Cansa-me mais beilar, cumo qualquiera fazer outra cousa sien antusiasmo. An todo tengo que poner paixon…
Ritmos africanos a que nun registo, porque sentindo-l drento a belhiçcá-me, l miu cuorpo bibra anque nun se beia quaijeque mexer. Fui l causo de onte. Dues ties de ourige africana beilában naquel ritmo eirótico de mexer de quadriles i barrigas sien qualquiera trabon als deseios de l cuorpo i de la alma, i beilában cun todo: l cuorpo, l´alma, l pelo , las unhas,…todo! Mais trés mulhieres se ajuntórun cun menear de cuorpo cefrente, uas porque nun sabien, you porque nun me lhibertei l que gustarie, porque ls tius stában ambaçbacados a mirar, muitos deilhes. Ne l meio de muita giente, anque yá steia mui canastron, you tenerie meneado ls quadriles i la barriga cumo se quejisse acribar grano i ajuntar la palha no ambeligo. Assi nó, acribei tan debagarico que nun chegou para botar la palha parriba. Pena, porque you gusto muito de me lhibertar an ritmos, dua forma mui natural!
E assi fui seguindo la fiesta de passaige de anho cun animaçon para dar las buonas benidas a 2010. Spero que baia a ser un anho de bencir crises, para mi de muita criatibidade i sobretodo saúde; l restante tamien benirá…
Un pouco antes caírun de l cielo berboletas brancas, sbolaciantes cumo que para me trasmitíren paç, aqueilha paç na alma que todo mundo deseia i que nien siempre se l chega. Era niebe, ua hora antes de salir de mie casa. Inda pensei: se nun parar nun mos podemos abinturar a salir de casa, porque dezassiete quilómetros sien ber seinha de strada i cun l carro a sgobiar-se nun ye un buon ancomeço de anho. Parou dieç minutos apuis.
Ritmos anterrumpidos pul cuntar d´alrobés, 12, 11,…1 i, meia nuite sonou ne l reloijo de la Sé i mais un anho que acabou de nacer.
Brindes, beisos, botos, abraços, muita giente, algua mie coincida, muita nó.
Gustei i, apuis l sunriso de Teresa ye meigo i al mesmo tiempo alegre i ye cuntagiante, tanto cumo ls sous passos de dança bien ritmados,i treinados cun l folclore i danças de salon.
Pista de dança, música que nun chegaba para animar ls beiladores menos apaixonados por beilar. Outros que cumo you beilan nien que seia cun música de cousa ningua, chegou i sobrou para sudar. Claro que doutro tipo you nun tenerie deixado l baile a las trés de la manhana. Cansa-me mais beilar, cumo qualquiera fazer outra cousa sien antusiasmo. An todo tengo que poner paixon…
Ritmos africanos a que nun registo, porque sentindo-l drento a belhiçcá-me, l miu cuorpo bibra anque nun se beia quaijeque mexer. Fui l causo de onte. Dues ties de ourige africana beilában naquel ritmo eirótico de mexer de quadriles i barrigas sien qualquiera trabon als deseios de l cuorpo i de la alma, i beilában cun todo: l cuorpo, l´alma, l pelo , las unhas,…todo! Mais trés mulhieres se ajuntórun cun menear de cuorpo cefrente, uas porque nun sabien, you porque nun me lhibertei l que gustarie, porque ls tius stában ambaçbacados a mirar, muitos deilhes. Ne l meio de muita giente, anque yá steia mui canastron, you tenerie meneado ls quadriles i la barriga cumo se quejisse acribar grano i ajuntar la palha no ambeligo. Assi nó, acribei tan debagarico que nun chegou para botar la palha parriba. Pena, porque you gusto muito de me lhibertar an ritmos, dua forma mui natural!
E assi fui seguindo la fiesta de passaige de anho cun animaçon para dar las buonas benidas a 2010. Spero que baia a ser un anho de bencir crises, para mi de muita criatibidade i sobretodo saúde; l restante tamien benirá…
Al anho de 2009
Un anho que passou
Que por nós passou
I que tantas marcas deixou
Un die te ressucitarei
Un die te cantarei
Un die te recordarei
Atrabeç de palabras, te renacerei
A letras de ouro, te scriberei
An stória grabada, eimortalizado
Anho de 2009, nien buono, nien malo, mas antes , un anho marcante para mi.
Que por nós passou
I que tantas marcas deixou
Un die te ressucitarei
Un die te cantarei
Un die te recordarei
Atrabeç de palabras, te renacerei
A letras de ouro, te scriberei
An stória grabada, eimortalizado
Anho de 2009, nien buono, nien malo, mas antes , un anho marcante para mi.
quinta-feira, 31 de dezembro de 2009
L derradeiro deste anho
Cheira a afelhós na sartiana
Cheira a outro anho
A ancomeçar manhana
Cheira a manjares
Fiede a fome
Daquilho que a un sobra
Mas que outro nun come
Cheira a outro anho
A ancomeçar manhana
Cheira a manjares
Fiede a fome
Daquilho que a un sobra
Mas que outro nun come
quarta-feira, 30 de dezembro de 2009
Eirá a ser
Stamos acerquita de l fin de anho, este anho de 2009, que fui l´anho an que you fiç sessenta anhos, nun son muitos, mas tamien nun sou poucos. Tamien fui l´anho an que aposentei, custoso para muita giente, sobretodo para aqueilhes que nun ténen outros antresses ou nun ls crian i assi se beian cun to l tiempo i sien tener cun que l acupar. Nun ye l miu causo, tengo muito, anque astanho nun tenga aporbeitado l tiempo dua forma mui porbeitosa.
Fui ´l anho an que ancomecei a screbir an Mirandés, no die 1 de Janeiro fiç l miu blog an pertués i ancomecei a publicar stórias i poemas ne l Luso Poemas que andában an gabetas i que naide coincie. Poucos dies apuis criei l blog Especiosameuamor, adonde agora stou a screbir i atrabeç del coincie giente que apuis ancuntrei i de quien gusto muito. Atrabeç del fui cumbidada por Amadeu Ferreira a screbir un lhibro de poesie i que yé stá porparado para antregar na eiditora. Fui un anho de alguas supresas, anque you nun ache que tebisse sido un anho mui çécional.
Anho Nuobo, bida nuoba, hai que ancomeçar melhor, para seguir ls dies cun más aplicaçon de ls antresses pessoales que tengo.
Nun sei porquei, mas çque me aposentei, tube mais clara cuncéncia que yá staba nua eidade abançadota i que nun poderie çperdiçar l tiempo; assi tengo que fazer!
Fazer por ancomeçar bien cada anho, adbertido, an fiesta i de perferéncia a beilar. Ye assi que fazerei astanho, cuonto ir a beilar cun l miu tiu que algo custoso fui cumbencé-lo mas que decerteza bai a gostar, ua beç que eirá ancuntrá-se cun muita giente de l sou tiempo i inda para más stá na sue tierra.
Para ua fiesta stou siempre pronta, assi cumo stou pronta para qualquiera ajuntouro i subretodo cun amigos.
L´anho de 2010 bai a ser buono!... L que ancomeça bien,… acaba bien. Assi será.
Para mi eirá a ser un anho de grande criatibidade i creçer de saber, pormeto you a mi mesma.
Fui ´l anho an que ancomecei a screbir an Mirandés, no die 1 de Janeiro fiç l miu blog an pertués i ancomecei a publicar stórias i poemas ne l Luso Poemas que andában an gabetas i que naide coincie. Poucos dies apuis criei l blog Especiosameuamor, adonde agora stou a screbir i atrabeç del coincie giente que apuis ancuntrei i de quien gusto muito. Atrabeç del fui cumbidada por Amadeu Ferreira a screbir un lhibro de poesie i que yé stá porparado para antregar na eiditora. Fui un anho de alguas supresas, anque you nun ache que tebisse sido un anho mui çécional.
Anho Nuobo, bida nuoba, hai que ancomeçar melhor, para seguir ls dies cun más aplicaçon de ls antresses pessoales que tengo.
Nun sei porquei, mas çque me aposentei, tube mais clara cuncéncia que yá staba nua eidade abançadota i que nun poderie çperdiçar l tiempo; assi tengo que fazer!
Fazer por ancomeçar bien cada anho, adbertido, an fiesta i de perferéncia a beilar. Ye assi que fazerei astanho, cuonto ir a beilar cun l miu tiu que algo custoso fui cumbencé-lo mas que decerteza bai a gostar, ua beç que eirá ancuntrá-se cun muita giente de l sou tiempo i inda para más stá na sue tierra.
Para ua fiesta stou siempre pronta, assi cumo stou pronta para qualquiera ajuntouro i subretodo cun amigos.
L´anho de 2010 bai a ser buono!... L que ancomeça bien,… acaba bien. Assi será.
Para mi eirá a ser un anho de grande criatibidade i creçer de saber, pormeto you a mi mesma.